سرخوردگی مهره کمری چیست؟

سرخوردگی مهره کمری چیست؟

سرخوردگی مهره کمری، جابه جا شدن، لقی، در رفتن، دچار لغزش شدن و لیز خوردن مهره می باشد. و با ایجاد آن مهره های ناحیه کمر، ناپایدار و بی ثبات می گردند. اسپوندیلولیستزیس و لیستزیس اصطلاحات تخصصی هستند؛ که برای سرخوردگی مهره ها استفاده می شوند. هر کدام از مهره هایی که در ستون فقرات انسان وجود دارند. به وسیله ی دیسک ها، رباط ها، عضلات و تاندون ها به صورت پایدار روی همدیگر قرار می گیرند. این مهره ها دارای حرکات کنترل شده می باشند.

موارد مختلفی باعث از بین رفتن این ثبات و پایداری می شوند. در نتیجه در زمان راه رفتن و ایستادن این مهره ها بیش تر از حد معمول حرکت می کنند. و روی هم لغزیده و جابه جا می گردند.

علت سرخوردگی مهره کمری چه چیزی است؟

دلایل مختلفی باعث از بین رفتن ثبات مهره ها می شوند. در نتیجه یک مهره روی مهره ی دیگر لغزیده و در اصطلاح سر می خورد. سرخوردگی مهره کمری، ممکن است در نتیجه ی ضربه، اختلالات مادرزادی، عفونت،آرتروز، شکستگی و یا تومور در ستون فقرات و دلایل دیگری ایجاد شود. ولی ضربه، شکستگی و اختلالات مادرزادی، سه دلیل شایع بروز این مشکل هستند. که در صورت شکسته شدن مهره، در تصویر رادیوگرافی که گرفته می شود. مهره ی شکسته شده، همانند تصویر یک سگ اسکاتلندی با گردن شکسته است.

سرخوردگی مهره‌های کمری چه علائمی دارد؟

سرخوردگی مهره‌های کمری چه علائمی دارد؟

سرخوردگی مهره کمری، در زنان میانسال شایع تر است. و این مشکل بیشتر در مهره های پایین کمر اتفاق می افتد. علامت شایع سرخوردگی مهره، کمر درد مخصوصا در قسمت پایینی کمر است. این درد گاهی در دو طرف کمر به صورت کمربند احساس می شود. راه رفتن و ایستادن های طولانی مدت، رانندگی با سرعت زیاد و به جلو خم شدن معمولا باعث شروع درد می شوند. زمانی که این درد شروع می شود. بیمار برای کم شدن درد مجبور به نشستن و یا حتی خوابیدن می شود.

زمانی که این لیز خوردگی مهره ها بیشتر و شدیدتر می شود. درد به سمت پاها منتشر می گردد. این درد بیشتر در قسمت ساق پا و پشت ران ها منتشر می شود. در مواردی علائم خیلی شدید شده و اندکی پیاده روی کردن باعث بروز درد شدید در قسمت کمر و پا می شود. در مواردی نیز احساس خستگی، ضعف، سستی پاها و لنگش در بیمار ایجاد می شود؛ به طوری که بیمار باید در طول مسیر چندین بار بنشیند و استراحت نماید.

راه تشخیص سرخوردگی مهره کمری:

در بیمارانی که با شکایت درد کمر مراجعه می کنند‌. پزشک از تصویربرداری ام آر آی برای تشخیص قطعی سرخوردگی مهره کمری استفاده می کند. راه دیگر تشخیص این مشکل انجام تصویربرداری های ساده از بیمار در موقعیت های مختلف مانند ایستادن، خم شدن به عقب و جلو می باشد. در چنین پوزیشن هایی حرکات و جابه جایی های غیر عادی مهره ها به راحتی مشخص می شود. از اقدامات تشخیصی دیگر مانند نوار عصب عضله، اسکن استخوان و سی تی اسکن در موارد ضروری و بر حسب صلاحدید جراح مغز و اعصاب و جراح ستون فقرات می توان استفاده نمود.

آیا امکان همراهی سرخوردگی مهره کمری با دیگر بیماری های دیسک کمر وجود دارد؟

جواب این سوال بله است. در واقع لق بودن مهره های کمری باعث می شود که این مهره ها روی همدیگر حرکات غیر طبیعی داشته باشند. این امر باعث خراب شدن دیسک بین آن ها می شود. در نتیجه بیمار ممکن است دچار بیرون زدگی و پارگی دیسک گردد. بنابراین مشکلات دیسک و سرخوردگی مهره معمولا به صورت همزمان با هم اتفاق می افتند.

روند مشکل سرخوردگی مهره های کمری به چه صورت است؟

روند مشکل سرخوردگی مهره های کمری به چه صورت است؟

به تدریج گذشت ماه ها و سال از زمان ایجاد سرخوردگی مهره کمری، شدت این مشکل بیشتر و بیشتر می گردد. و این عامل باعث بیشتر شدن علائم و مشکلات این بیماری در فرد می شود. چرا که انسان در طول زندگی مجبور به حرکت و انجام فعالیت است و این حرکات مکرر ستون فقرات در طول زمان کم کم باعث بیشتر شدن سرخوردگی و جابجایی های مهره ها می شوند‌.

در صورتی که سرخوردگی مهره کمری، در سنین جوانی ایجاد شود. احتمال پیشرفت این بیماری و شدت یافتن آن در سال های بعد افزایش می یابد. ولی در صورتی که این مشکل در سنین پیری و بالای ۶۰ سال ایجاد شود. به دلیل کم شدن حرکات و فعالیت های فرد و همچنین سفت شدن ستون فقرات در نتیجه ی افزایش سن، احتمال پیشرفت آن نیز کمتر می شود؛ نسبت به حالتی که مشکل در سنین میانسالی ایجاد شود.

درمان سرخوردگی مهره کمری چگونه انجام می شود؟

درمان مناسب سرخوردگی مهره کمری، بر اساس شدت مشکل بیمار و علائم او تعیین می شود. درمان اولیه در موارد خفیف این بیماری، استفاده از درمان های فیزیکی می باشد. این درمان ها که شامل فیزیوتراپی، آب درمانی و ورزش های مناسب هستند؛ عضلات ستون فقرات را تقویت نموده و استحکام و ثبات قسمت های درگیر را بیشتر می کنند. در واقع بهترین روش درمان برای مراحل اولیه بیماری و موارد خفیف آن راه رفتن داخل آب و شنای کرال هستند. ورزش کردن و قوی کردن عضله های ستون فقرات، نه تنها جلوی پیشروی بیماری را می گیرد بلکه به بهبود درد بیمار کمک می کنند. عضله های قوی از حرکت غیر طبیعی مهره های گردن جلوگیری می کنند‌.

داروهای ضد التهاب نیز در مراحل اولیه ی درمان، برای کاهش التهاب اعصاب مجاور و دیسک ها تجویز می شوند. این داروها علاوه بر کاهش درد بیمار، باعث افزایش روند بهبودی نیز می شوند. بستن کمربند از راه های دیگر است. که در کوتاه مدت باعث کاهش درد بیمار در زمان راه رفتن و یا فعالیت کردن می شود.

در موارد شدید نبودن سرخوردگی مهره کمری، می توان در اعصاب و دیسک های مجاور داروهای ضد التهاب را تزریق نمود. روش هایی مانند استفاده از لیزر، اوزون و درمان های مشابه، جایگاهی در درمان این مشکل نداشته و فقط ممکن است در موارد بسیار نادر کمک کننده باشند. ولی متاسفانه گاهی به طور مکرر و شایع شاهد استفاده از این روش ها برای درمان سرخوردگی مهره ها هستیم.

درمان قطعی سرخوردگی مهره کمری، استفاده از عمل جراحی برای از بین بردن لقی و افزایش ثبات مهره ها می باشد.

جراحی سرخوردگی مهره های کمری به چه شکل انجام می شود؟

جراحی سرخوردگی مهره های کمری به چه شکل انجام می شود؟

درمان قطعی این مشکل استفاده از پروتز برای ثابت نمودن مهره های لق می باشد. ظاهر عمل سرخوردگی مهره کمری، ممکن است ساده به نظر برسد. ولی این طور نیست و پیچیدگی و ظرافت زیادی در این عمل وجود دارد. که بی توجهی به آن باعث معکوس شدن نتیجه ی جراحی می گردد.

تکنیک های مختلفی برای این جراحی وجود دارد. جراح با توجه به شدت مشکل، علائم بیمار و یافته های تصویربرداری روش مناسب را انتخاب می کند. استفاده از پلاتین برای درمان سرخوردگی مهره کمری، امروزه بسیار زیاد شده است. اما آنچه اهمیت دارد دقت در جایگذاری مناسب پلاتین می باشد؛که کمتر به آن توجه می شود. یک عمل جراحی موفق، فشار را از روی اعصاب بر می دارد و مهره های لق را ثابت می کند در نتیجه باعث از بین رفتن علائم بیمار می شود.

بعد از جراحی سرخوردگی مهره کمری چه مراقبت هایی باید انجام شود؟

بعد از جراحی سرخوردگی مهره کمری چه مراقبت هایی باید انجام شود؟

از آنجایی که این عمل، یک عمل سنگین است و در آن از پلاتین گذاری استفاده می شود. ممکن است بیمار بعد از عمل درد داشته باشد. که این دردها رفته رفته بهبود پیدا می کنند. احساس گزگز در پاها و درد های منتشر شونده به پاها ممکن است تا مدتی بعد از عمل باقی مانده باشند که کم کم از بین می روند.

استفاده از کمربند نیز تا زمان اطمینان یافتن از جوش خوردگی مهره های لق ضروری است. بعد از ثابت شدن مهره های لق که ممکن است چند ماه زمان ببرد؛ می توان دیگر از کمربند استفاده نکرد. ستون فقراتی که جراحی شده است؛ را نباید رها کرد و در صورت بروز درد لازم است؛ دردها پیگیری شوند. در مواردی ممکن است درمان هایی مثل آب درمانی، فیزیوتراپی و ورزش برای مدتی بعد از عمل ادامه پیدا کنند.

پروتزها به هیچ عنوان همانند بافت های طبیعی نمی شوند و پزشک به ناچار از آن ها استفاده می کند. این پروتزها اگرچه باعث از دست رفتن بخش کوچکی از حرکات کمر می شوند. ولی امکان راه رفتن دوباره و بازگشت بیمار به زندگی عادی را فراهم می کنند. این افراد لازم است بیشتر از افراد عادی مراقب باشند تا فشار زیادی به ستون فقرات آن ها وارد نشود.

فهرست مطالب

مطالب مفید

رزرو نوبت

شنبه تا چهارشنبه - از 10 الی 18

تماس با مطب